اولفيلاس1
در 311 يا 313 در ميان گوتهاي ماوراي دانوب زاده شد، در 332 و سالهاي بعد در قسطنطنيه برآمد، در 341 به اسقفي گوتها منصوب شد، او در ميان جامعهٴ خويش زندگي كرد، و در 383 در قسطنطنيه درگذشت. مبشر مسيحيت آرياني درميان گوتها، پدر ادبيات توتُني. او كتاب مقدس را از يوناني به گوتي ترجمه كرد، كه از اين لحاظ قديمترين زبان بربري بود كه يك زبان ادبي ميشد (حد 350).
لوكيان
لوكيانوس2 در انطاكيه برآمد و در 7 ژانويهٴ 312 شهيد شد. مترجم كتاب مقدس از عبري به يوناني. لوكيان ترجمههاي يوناني
كتاب مقدس را كه قبلاً صورت گرفته بود در حدي تنقيح كرد كه اثر او را ميتوان ترجمه جديدي به حساب آورد. اين ترجمه هم دقيق بود و هم مصطلح.
ترجمهٴ سرياني فيلوگزنوس و ترجمههاي گوتي و اسلاووني از آن مأخوذ است. او متن عهد جديد انطاكي را تنقيح كرد.3
دربارهٴ اوزبيوس يادداشت مرا در زير در فقرهٴ ح ببينيد.
آسانگا
يا آرياسانگا4 يا واسوباندو آسانگا5 در خانوادهٴ برهمني كايوشيكا در پوروشاپورا (يعني پيشاور در قندهار) زاده شد، در آيوديا (يعني اود) احتمالاً در آغاز سدهٴ چهارم برآمد. فيلسوف بودايي كه نظريهٴ منظمي را دربارهٴ ذهن پديد آورد. همچنان كه ناگارجونا (نك نيمهٴ اول سدهٴسوم) مؤسس مكتب مادياميكا بود، آسانگا بنانگذار مكتب ماهاياناي بودايي (ايدئاليسم بودايي) به نام يوگاكارا6ست؛ مهمترين اثر او يوگاكارا بهومي شاسترا7 (كه تنها بخشي از آن به نام بودي ساتي وابهومي به سانسكريتي موجود است) و ماهايانا - سوترالمكاره8 است.